Ballina Aktuale FITORE “HISTORIKE”, APO SUKSES QË KËRKON ANALIZË?

FITORE “HISTORIKE”, APO SUKSES QË KËRKON ANALIZË?

SHPËRNDAJE

Qasje

Rezultatet e zgjedhjeve parlamentare të 25 tetorit: Bashkimi politik solli dy mandate, por a mjafton kjo për ta cilësuar fitoren si historike?

Nga Shoqëria Civile e Luginës së Preshevës

Rezultatet e zgjedhjeve parlamentare të 25 tetorit tregojnë se Koalicioni Shqiptar i Luginës së Preshevës ka fituar dy mandate në Kuvendin e Serbisë. Sipas të dhënave të publikuara nga Komisioni Republikan i Zgjedhjeve (RIK), koalicioni ka marrë 27.670 vota, përkatësisht 0,64 për qind të votave të përgjithshme, duke siguruar kështu dy ulëse në parlamentin serb.

Ky rezultat është paraqitur si një sukses i rëndësishëm politik, veçanërisht për faktin se tetë parti shqiptare arritën të bashkohen në një listë të përbashkët zgjedhore. Në këtë proces, një rol të rëndësishëm politik i atribuohet kryeministrit të Kosovës, Albin Kurti, i cili kontribuoi në bashkimin e subjekteve politike shqiptare rreth një liste të vetme.

Megjithatë, përtej simbolikës së bashkimit dhe rëndësisë së dy mandateve parlamentare, rezultatet kërkojnë një analizë më të thellë, larg entuziazmit të çastit dhe interpretimeve që mund të mos përputhen plotësisht me realitetin politik.

A ishte kjo një fitore e pastër politike?

Një nga çështjet që kërkon sqarim lidhet me rezultatin e listës së Aleksandar Vuçiqit, “Serbia e Bashkuar”, dhe votat e marra në komunat e Luginës së Preshevës.

Në qarqet politike dhe publike janë ngritur dyshime për mundësinë e koordinimit të interesave zgjedhore ndërmjet listës së Vuçiqit dhe Koalicionit Shqiptar, përfshirë pretendime për mbushjen e kutive të votimit dhe ndarjen e votave në funksion të interesave të caktuara politike.

Nëse këto dyshime do të mbështeteshin me prova të verifikueshme, ato do të përbënin një çështje serioze për integritetin e procesit zgjedhor. Megjithatë, pretendimet për manipulime apo marrëveshje të fshehta nuk mund të trajtohen si fakte të konfirmuara pa dokumentacion, dëshmi ose gjetje nga institucionet kompetente.

Sipas shifrave të paraqitura në këtë analizë, lista e Vuçiqit ka marrë rreth 2.200 vota në komunën e Preshevës dhe po aq në komunën e Bujanocit. Ndërkaq, në komunën e Medvegjës, ku shumicën e popullsisë e përbëjnë serbët, kjo listë ka marrë 3.398 vota.

Nëse këto shifra konfirmohen nga rezultatet zyrtare, atëherë bëhet fjalë për një total prej 7.798 votash në tri komunat e Luginës së Preshevës. Këto të dhëna meritojnë të analizohen në kontekstin e strukturës së elektoratit, pjesëmarrjes në votime dhe rezultateve të subjekteve të tjera politike.

Sipas Portalit Preshevacom, Usama Zukorliq mori 1,089 vota në Preshevë, ja vendvotimet ku mori më shumë mbështetje “Lëvizja për Bashkim”, e udhëhequr nga politikani boshnjak Usama Zukorliq, mori gjithsej 1,089 vota në Komunën e Preshevës në zgjedhjet parlamentare, kurse kandidati nga Paresheva 100 vota. Zukorliq është kryetar i Partisë për Drejtësi dhe Pajtim (SPP) të themeluar nga babai i tij, Muamer Zukorliq, dhe ka shërbyer si ministër pa portofol në Qeverinë e Serbisë. Këto vota ia siguruan imamët të cilët thirren se janë me Sanxhak dhe e kanë Mdresenë në Preshevë.

Pyetja që shtrohet është e thjeshtë: çfarë tregojnë këto rezultate për raportet politike në Luginë dhe për ndikimin e partive shqiptare në proceset zgjedhore të Serbisë?

Përgjigjja nuk mund të ndërtohet vetëm mbi dyshime apo interpretime politike. Ajo kërkon krahasimin e rezultateve përfundimtare, të dhënave sipas vendvotimeve dhe çdo prove të mundshme për parregullsi.

Bujanoci dhe Presheva: Çfarë tregojnë shifrat?

Në Komunën e Bujanocit, sipas të dhënave të përmendura në këtë analizë, janë evidentuar 44.675 qytetarë me të drejtë vote, ndërsa në zgjedhje kanë marrë pjesë 20.764 votues. Në një pjesë tjetër të të dhënave përmendet shifra prej 44.556 votuesish të regjistruar, dallim ky që duhet sqaruar përmes burimeve zyrtare.

Këto shifra dëshmojnë se pjesëmarrja në zgjedhje mbetet një element thelbësor për t’u analizuar. Çdo vlerësim për suksesin e subjekteve politike duhet të marrë parasysh jo vetëm numrin e votave të fituara, por edhe numrin e qytetarëve që nuk kanë votuar.

Një tjetër çështje që meriton vëmendje është rezultati i Koalicionit Shqiptar jashtë Luginës së Preshevës. Sipas vlerësimeve të paraqitura, koalicioni ka marrë rreth 300 vota në Beograd dhe qendra të tjera të Serbisë, kryesisht nga shqiptarët që jetojnë atje.

Nëse kjo shifër konfirmohet, ajo ngre një pyetje të rëndësishme për organizimin politik të shqiptarëve jashtë vendlindjes: a është bërë mjaftueshëm për t’i përfshirë ata në proceset zgjedhore dhe për ta kthyer potencialin e tyre elektoral në mbështetje konkrete politike?

Mobilizimi i diasporës dhe i shqiptarëve që jetojnë në qendrat e tjera të Serbisë nuk duhet të jetë një angazhim vetëm në prag të zgjedhjeve. Ai kërkon organizim të vazhdueshëm, komunikim politik dhe një ofertë që i përfaqëson realisht interesat e qytetarëve.

A ishte kjo fitorja më e madhe historike?

Dy mandatet e fituara në zgjedhjet e 25 tetorit janë një rezultat me rëndësi për përfaqësimin parlamentar të shqiptarëve të Luginës së Preshevës. Megjithatë, cilësimi i tyre si fitore historike duhet të bëhet duke marrë parasysh edhe përvojat e mëparshme zgjedhore.

Në vitin 2020, kur partitë shqiptare arritën të bashkoheshin në një listë të përbashkët, proces në të cilin u përfshi edhe kryeministri i atëhershëm i Shqipërisë, Edi Rama, përfaqësimi shqiptar në Kuvendin e Serbisë arriti në tri mandate.

Ky precedent historik e bën të domosdoshëm krahasimin e rezultateve të dy periudhave. Nëse në vitin 2020 shqiptarët arritën të siguronin tri mandate, ndërsa në zgjedhjet e fundit kanë fituar dy, atëherë është e arsyeshme të shtrohet pyetja nëse rezultati i fundit përbën vërtet një arritje më të madhe politike apo, më saktë, një rikthim të rëndësishëm të bashkëpunimit ndërpartiak.

Bashkimi i tetë subjekteve politike është padyshim një zhvillim që meriton vlerësim. Por bashkimi, në vetvete, nuk është matësi i vetëm i suksesit. Ai duhet të vlerësohet edhe përmes numrit të votave, mandateve të fituara, cilësisë së përfaqësimit dhe rezultateve konkrete që deputetët do të arrijnë për qytetarët.

Përfundim: Mandatet janë fillimi, jo përfundimi i përgjegjësisë

Shqiptarët e Luginës së Preshevës kanë nevojë për më shumë sesa triumfe simbolike dhe deklarata politike pas çdo procesi zgjedhor. Ata kanë nevojë për përfaqësues që i shndërrojnë votat në angazhim konkret për të drejtat kombëtare, zhvillimin ekonomik, arsimin, përdorimin zyrtar të gjuhës shqipe, përfaqësimin proporcional në institucionet publike dhe perspektivën e të rinjve.

Dy mandatet parlamentare duhet të shërbejnë si instrument i fuqishëm për artikulimin e këtyre kërkesave, e jo vetëm si argument për shpalljen e një fitoreje politike.

Po ashtu, çdo dyshim për parregullsi zgjedhore duhet të trajtohet me seriozitet, por edhe me përgjegjësi, duke u mbështetur në prova dhe duke kërkuar transparencë nga institucionet përkatëse. Besueshmëria e përfaqësimit politik nuk ndërtohet mbi dyshime të pakonfirmuara, por mbi integritetin e procesit dhe llogaridhënien ndaj qytetarëve.

Në fund, pyetja kryesore nuk është vetëm sa mandate fituan shqiptarët e Luginës së Preshevës, por çfarë do të arrijnë me to. Historia politike nuk shkruhet vetëm me numra dhe deklarata triumfaliste, por me rezultate që ndryshojnë jetën e qytetarëve.

Prandaj, dy mandatet e fituara duhet të shihen si një mundësi e re dhe një përgjegjësi e madhe. Vetëm koha, puna parlamentare dhe rezultatet konkrete do të tregojnë nëse kjo fitore do të shënojë një kthesë të vërtetë në politikën shqiptare të Luginës së Preshevës apo do të mbetet një sukses i kufizuar në numra./Jetapress/