Ballina Aktuale LIRIA E LËVIZJES SË BLLOKUAR DHE KOHA PËR PËRGJEGJËSI, JO PËR LAVDI!

LIRIA E LËVIZJES SË BLLOKUAR DHE KOHA PËR PËRGJEGJËSI, JO PËR LAVDI!

SHPËRNDAJE

Nga Nexhmedin Saqipi

Bllokimi i lëvizjes së lirë në rrugët dytësore të Komunës së Bujanocit nuk ishte thjesht një pengesë infrastrukturore, ishte një goditje e drejtpërdrejtë ndaj dinjitetit të qytetarëve. Për më shumë se një javë, qytetarët u përballën me ndalesa, gjoba dhe trajtim të pabarabartë, ndërsa zëri i tyre u bart nga mediat dhe shoqëria civile, të cilat ngritën alarmin për një padrejtësi të hapur.

Nëse, siç pretendohet, ky problem u zgjidh me një letër të vetme nga Komuna e Bujanocit drejtuar institucioneve në Prishtinë, atëherë lind pyetja thelbësore: pse u lejua që situata të përshkallëzohej kaq shumë?

Reagimi i vonuar dhe lavdëratat e nxituara

Është e çuditshme se si disa përfaqësues komunalë u ngutën të marrin meritat për një zgjidhje që, në thelb, erdhi pas një presioni të madh publik. Nëse komuna e kishte në dorë zgjidhjen përmes një komunikimi institucional, pse nuk veproi menjëherë?

Përkundrazi, qytetarët u lanë të përballen vetë me pasojat, ndërsa institucionet lokale heshtën. Vetëm pasi reagimi publik mori përmasa të gjera, u aktivizuan mekanizmat institucionalë.

Lavdëratat në këtë rast nuk janë vetëm të nxituara, ato janë të padrejta.

Në këtë situatë, rolin kryesor nuk e luajtën institucionet, por shoqëria civile dhe mediat. Ishin pikërisht ato që dokumentuan rastet e gjobave, trajtimin e padrejtë dhe kufizimin e lëvizjes.

Për vite me radhë, këto dy shtylla të demokracisë në Luginë kanë funksionuar pa mbështetje institucionale, shpesh të injoruara nga pushteti lokal. Megjithatë, kur qytetarët u përballën me padrejtësi, ato ishin të vetmet që reaguan.

Sot, kur problemi po merr zgjidhje, është e padrejtë që këto kontribute të anashkalohen.

Reagimi nga Prishtina – i shpejtë, por selektiv?

Është për t’u theksuar se reagimi i institucioneve në Prishtinë ishte relativisht i shpejtë pasi çështja u ngrit në mënyrë serioze. Kjo tregon se kur ekziston vullneti institucional, zgjidhjet janë të mundshme.

Por, njëkohësisht, mbetet dilema: pse nuk u dëgjua më herët zëri i qytetarëve dhe i shoqërisë civile? Pse duhej një ndërhyrje formale nga komuna që çështja të trajtohej me prioritet?

Kjo krijon perceptimin e një reagimi selektiv, që varet më shumë nga kanalet zyrtare sesa nga realiteti në terren.

Lugina mes heshtjes institucionale dhe zbrazjes demografike

Në vend të reflektimit dhe përgjegjësisë, kemi parë një tendencë për ta paraqitur situatën si sukses institucional. Kjo është forma më e pastër e demagogjisë: të përvetësosh meritën për një problem që nuk e ke zgjidhur në kohë.

Pushteti lokal duhet të kuptojë se detyra e tij nuk është të “menaxhojë narrativën”, por të zgjidhë problemet reale të qytetarëve.

Ndërkohë që këto probleme vazhdojnë, një fenomen shumë më i rëndë po ndodh në heshtje: largimi i të rinjve. Mungesa e investimeve, e përkrahjes dhe e perspektivës po e zbraz Luginën çdo ditë.

Në këtë kontekst, bllokimi i rrugëve nuk është një incident i izoluar, është simptomë e një problemi më të thellë institucional dhe shoqëror.

Përfundim

Qytetarët e Bujanocit nuk kanë nevojë për deklarata triumfuese, por për institucione që funksionojnë në kohë dhe në interes të tyre.

Shoqëria civile dhe mediat nuk kërkojnë lavdi, ato kërkojnë drejtësi. Ndërsa pushteti lokal duhet të kuptojë se besimi nuk ndërtohet me një letër të vonuar, por me veprime të vazhdueshme dhe të sinqerta. Sepse në fund të ditës, një problem që zgjidhet me vonesë nuk është sukses, është dështim i maskuar.