Ballina Aktuale KUSH PO E MBAN SERBINË NË QENDËR TË VËMENDJES?

KUSH PO E MBAN SERBINË NË QENDËR TË VËMENDJES?

SHPËRNDAJE

Qasje

Kur lufta kundër ndikimit kthehet në reklamë të përditshme

Nga Nexhmedin Saqipi

Shumë politikanë, prijës fetarë, analistë e gazetarë po deklarohen hapur dhe me bindje se Serbia po e përdor fenë për t’i përçarë shqiptarët dhe për t’u bërë keq shqiptarëve. Mirë atëherë… nëse e dini kaq saktë, kam vetëm një pyetje: Pse po i shërbeni kësaj agjende 24 orë në ditë?

Pse çdo mëngjes zgjoheni me Serbinë në gojë, çdo ditë krijoni skenarë, lajme, akuza e debate rreth saj dhe çdo mbrëmje e mbyllni ditën duke folur përsëri për Serbinë? Nëse Serbia është problemi, atëherë pse po e bëni pjesë të pandashme të agjendës suaj?

Feja nuk mund të jetë alibia për çdo përçarje

Feja nuk është problemi në vetvete. Problemi fillon atëherë kur feja, politika, nacionalizmi dhe frika përdoren si mjete për të krijuar ndasi mes njerëzve. Por një tjetër pyetje duhet bërë:

Kush po e ushqen këtë debat çdo ditë?

Nëse çdo zhvillim fetar interpretohet përmes Serbisë, nëse çdo deklaratë nga Beogradi bëhet lajm kryesor, nëse çdo emër që përmend shqiptarët përcillet me vëmendje të jashtëzakonshme, atëherë Serbia nuk është më vetëm temë e lajmit. Ajo bëhet vetë lajmi. Dhe këtu qëndron paradoksi.

Thoni se Serbia po kërkon të ndikojë te shqiptarët, ndërsa vetë nuk po arrini të kaloni as një ditë pa ia kushtuar asaj vëmendjen tuaj.

Serbia në gojë, në tituj, në studio dhe në portale

Unë, për shembull, shumë prej emrave dhe ngjarjeve që ndodhin në Serbi i dëgjoj pikërisht nga mediat kosovare: “E tha ky në Serbi…”; “E bëri ai në Serbi…”; “Ndodhi kjo në Serbi…”; “Ky foli për Kosovën…”; “Ky përmendi shqiptarët…” Dhe pyetja është e thjeshtë:

Nëse nuk ju intereson Serbia, pse e përcillni kaq me kujdes çdo fjalë që del prej saj?

Njeriu që nuk dëshiron t’i japë rëndësi një gjëje, nuk ia kujton vetes çdo ditë emrin, mbiemrin dhe çdo lëvizje. Ndërsa te disa prej nesh ka ndodhur e kundërta: Serbia është bërë pjesë e agjendës ditore. Në mëngjes – Serbia; Në mesditë – Serbia; Në studio – Serbia; Në portale – Serbia; Në rrjete sociale – Serbia. Dhe në mbrëmje, përsëri ankesa se “Serbia po na përçan”.

Po arsimi, kultura dhe informimi ku mbetën? Këtu është edhe problemi më i madh.

Një shoqëri që dëshiron të forcohet nuk mund ta ndërtojë të ardhmen duke kaluar gjithë energjinë e saj duke komentuar se çfarë tha dikush matanë kufirit. Çfarë po bëjmë ndërkohë për arsimin?

Sa po investojmë në shkolla, në libra, në nxënës, në studentë, në dije dhe në mendim kritik? Çfarë po bëjmë për kulturën? Sa po promovojmë shkrimtarët, poetët, artistët, këngëtarët, studiuesit, trashëgiminë kulturore dhe historinë tonë? Çfarë po bëjmë për informimin? Sa media po ndërtojnë gazetari profesionale, të pavarur dhe cilësore, në vend që të ushqejnë publikun me polemika të pafundme? Këto janë pyetjet që duhet të na shqetësojnë. Sepse një popull nuk forcohet vetëm duke reaguar ndaj tjetrit. Forcohet duke ndërtuar veten.

Mos ia falni energjinë tuaj një agjende që pretendoni se e kundërshtoni

Në vend që çdo ditë të merremi me atë se çfarë tha Serbia, mund të flasim për atë se çfarë po bëjmë ne. Mund të flasim për një shkollë që ka arritur rezultate. Për një nxënës që fitoi një garë. Për një student që përfundoi studimet. Për një studiues që botoi një punim. Për një shkrimtar që botoi një libër. Për një artist që prezantoi kulturën tonë. Për një gazetar që bëri një hulumtim serioz. Për një institucion që ruajti një pjesë të trashëgimisë sonë. Këto janë lajme që ndërtojnë shoqëri.

Këto janë tema që afirmojnë vlerat tona. Këto janë histori që u japin të rinjve arsye për të besuar te puna, dija dhe e ardhmja. Mos e bëni tjetrin qendrën e identitetit tuaj Nëse çdo ditë merremi me atë që thotë tjetri, rrezikojmë të harrojmë se çfarë themi ne. Nëse çdo ditë reagojmë ndaj agjendës së tjetrit, rrezikojmë të mos kemi më agjendën tonë. Dhe nëse çdo ditë flasim për Serbinë për të treguar se sa shumë e kundërshtojmë, paradoksalisht mund t’i japim asaj pikërisht atë që pretendojmë se nuk duhet t’ia japim: vëmendjen.

Prandaj, para se të akuzoni fenë se po përdoret nga Serbia, bëjeni një pyetje shumë më të thjeshtë: Kush po punon më shumë për ta mbajtur Serbinë në lajme – feja apo ne?

Mjaft me konsumimin e përditshëm të frikës

Serbia mund të jetë shtet fqinj. Mund të ketë politika që nuk na pëlqejnë, deklarata me të cilat nuk pajtohemi dhe zhvillime që meritojnë të analizohen. Por një gjë është të informosh publikun.

Tjetër gjë është ta kthesh Serbinë në temë të përhershme, në burim të përditshëm frike, polemike, klikimesh dhe përçarjeje. Dhe këtu duhet të jemi të kujdesshëm. Sepse jo çdo gjë që thuhet në Beograd meriton të bëhet titulli kryesor në Prishtinë, Tiranë apo në hapësirat shqiptare.

Jo çdo deklaratë kërkon reagim. Jo çdo provokim kërkon debat. Jo çdo emër duhet të bëhet personazh i ditës. Ndonjëherë përgjigjja më e fuqishme është të mos ia japësh vëmendjen që kërkon.

Mesazh për lexuesin

Ne nuk kemi nevojë ta ndërtojmë të ardhmen duke jetuar 24 orë me sytë nga Serbia. Kemi nevojë të shikojmë më shumë nga shkolla, libri, kultura, universiteti, arti, media, ekonomia, puna dhe e ardhmja e të rinjve tanë. Nuk mjafton të themi se duam të afirmojmë identitetin, kulturën dhe vlerat tona. Duhet të prodhojmë dije, kulturë, art, informacion dhe vlera që flasin vetë. Mos ia falni energjinë tuaj asnjë agjende që pretendoni se e kundërshtoni. Sepse një shoqëri e sigurt në vete nuk ka nevojë të flasë çdo ditë për tjetrin për të dëshmuar se kush është.

Dhe mbi të gjitha: Nëse duam ta dobësojmë ndikimin e dikujt mbi ne, ndoshta duhet të fillojmë duke mos e bërë atë qendrën e vëmendjes sonë.

Në fund, pyetja mbetet: Kush po e mban Serbinë në qendër të vëmendjes – ata që besojnë në fenë e tyre, apo ata që nuk dinë të kalojnë as 24 orë pa folur për Serbinë?