Ballina Aktuale PËRDERISA ATA QË JANË KEQPËRDORUR DHE MASHTRUAR NGA KURTI NUK I KËRKOJNË...

PËRDERISA ATA QË JANË KEQPËRDORUR DHE MASHTRUAR NGA KURTI NUK I KËRKOJNË LLOGARI, POPULLI NUK UA MERR SERIOZISHT

SHPËRNDAJE

Nga Nexhmedin Saqipi

Në Kosovë është bërë pothuajse modë që shumë politikanë, analistë e gazetarë të dalin para qytetarëve dhe të thonë me një lloj krenarie të çuditshme:
“Na ka mashtruar Albin Kurti.”

Pastaj shtojnë:
“Fajtori është ai, ndërsa unë kam qenë njeri i mirë.”

Por kjo retorikë tashmë është bërë bajate, e lodhur dhe pa peshë morale. Sepse shumica prej atyre që sot ankohen e vajtojnë publikisht, dje kanë qenë pjesë aktive e së njëjtës betejë politike për pushtet. Kanë duartrokitur, kanë mbështetur, kanë propaganduar dhe kanë kontribuar në ngritjen e tij politike.

Prandaj problemi nuk qëndron vetëm te një individ apo te një lider politik. Problemi është shumë më i thellë: te mungesa e vetëdijes politike, te dobësia morale, te mungesa e karakterit dhe te etja për pushtet pa vizion shtetëror.

Aleancat e ndërtuara mbi interesin personal

Shumë prej atyre që sot paraqiten si “viktima politike”, në të kaluarën iu bashkuan Kurtit jo për kauzë, jo për dinjitet kombëtar, jo për profesionalizëm apo vlera demokratike, por për interesa personale dhe përfitime pushteti.

Hynë në politikë për gjëra të vogla dhe, siç ndodh zakonisht, gjërat e vogla nuk prodhojnë kurrë njerëz të mëdhenj.

Prandaj sot mungon guximi për përballje reale politike. Në vend të reflektimit dhe përgjegjësisë, kemi ankesa, mllef dhe viktimizim publik.

Por populli nuk harron aq lehtë. Ai e di mirë se kush e ndërtoi këtë realitet politik dhe kush kontribuoi në forcimin e një pushteti që sot e konsideron problematik.

Nga figurë proteste në pushtet absolut

Një pjesë e elitës politike dhe mediatike e ndihmoi ngritjen e Kurtit me një energji të pakushtëzuar. U dogjën ura politike, u sulmuan institucione dhe u krijua narrativa se vetëm një njeri mund ta shpëtonte vendin.

Mirëpo, kur ai e konsolidoi pushtetin, shumë prej mbështetësve të dikurshëm mbetën pa identitet politik dhe pa ndikim real. Kjo ndodhi sepse kishin para, lidhje dhe mbështetje, por jo strategji.

Nga një figurë proteste e kthyen në një “krokodil” politik dhe i dhanë pothuajse të gjithë mekanizmat e shtetit në dorë. Ai e kuptoi lojën më mirë se kundërshtarët e vet dhe i mundi pa shumë vështirësi.

Politika nuk funksionon me naivitet

Politika nuk është botë emocionesh romantike. Ajo është arenë interesash, strategjish, përballjesh dhe lufte për pushtet.

Shpesh funksionon sipas logjikës së njohur se “qëllimi arsyeton mjetin”, një teori që shumë e përmendin, por pak e kuptojnë në thelb.

Sot pushteti në Kosovë është i centralizuar në një masë të madhe. Qeveria, buxheti, presidenca dhe institucionet kryesore janë nën ndikimin e të njëjtit bosht politik.

Ironia qëndron në faktin se një pjesë të këtij pushteti ia dhanë vetë ata që sot ankohen kundër tij. Dhe tani mendojnë se mund ta sfidojnë këtë strukturë vetëm me statuse në Facebook, deklarata televizive apo tubime simbolike nëpër oda.

Rasti i Vjosa Osmanit dhe mungesa e rezistencës politike

Rasti i Vjosa Osmanit është një nga shembujt më domethënës të kësaj krize politike. Ajo pati në dorë kapital të madh politik dhe institucional, por në fund pushteti u dorëzua pa rezistencë të dukshme.

Sot beteja politike shpesh reduktohet në rrjete sociale dhe simbolika emocionale, ndërsa mungon organizimi, strategjia dhe vizioni afatgjatë.

Kurti për këto arsye edhe krenohet. Por përderisa ju të gjithë që e keni ndihmuar, madje duke e rrezikuar edhe karrierën tuaj politike, nuk i kërkoni llogari për mashtrim dhe tradhti politike, atëherë nuk jeni seriozë.

Duhet nga Ramushi e deri te Vjosa, nga analistët e deri te gazetarët që e ndërtuan këtë frymë politike, t’i kërkojnë llogari dhe t’ia ndalin rrugën politike.

Ai nuk po ju llogarit më.

Po flas nëse ka mbetur ende pak ideal, pak nder dhe pak dinjitet politik. Edhe pse është vështirë, prapë ia vlen për nder dhe ndërgjegje.

Kriza e vetëdijes politike

Pak politikanë në Kosovë duket se e kanë lexuar Niccolò Machiavelli, por edhe ata që e kanë lexuar, shpesh nuk e kanë kuptuar.

Sepse politika kërkon më shumë se slogane dhe emocione momentale. Kërkon karakter, durim, vetëdije, strategji dhe aftësi për ta kuptuar kohën.

Fatkeqësisht, në Kosovë vazhdon të dominojë politika impulsive, e ndërtuar mbi polarizim, interesa klanore dhe luftë për dominim personal, ndërsa shoqëria mbetet gjithnjë e më e përçarë.

Mesazh përfundimtar

Shoqëritë nuk dëmtohen vetëm nga liderët e fortë, por edhe nga elitat e dobëta që, për interesa personale, heqin dorë nga parimet dhe përgjegjësia.

Kur politika ndërtohet mbi servilizëm dhe jo mbi karakter, atëherë pushteti bëhet absolut, ndërsa qytetari mbetet i zhgënjyer dhe i polarizuar.

Kosova ka nevojë më pak për heronj të rremë dhe më shumë për njerëz me vetëdije shtetërore, integritet moral dhe guxim për ta thënë të vërtetën edhe kur ajo nuk sjell pushtet.

/Jetapress/